Jelle – ziet een billboard

Ik besloot maar weer eens door de Nieuwe Doelenstraat te fietsen, de straat ligt al meer dan een jaar open, god weet wat ze daar uitspoken, en het wegdek leek een soort van gemaakt. Een stadsopzichter of hoe ook mag heten, sommeerde mij van mijn fiets te stappen. De straat was nog niet hersteld. Hij had gehoord dat de werkzaamheden dit najaar klaar zouden zijn.

Een bord stond er verder niet. De gemeente heeft een revolutionaire manier gevonden om vertragingen van bouwprojecten te voorkomen: simpelweg niet meer melden wanneer het klaar is. Diezelfde vreemde interne logica kwam ik tegen bij de Russische treinen, die nooit en te nimmer vertraging hebben. In de communistische tijd werden treinmanagers afgerekend op de stiptheid van de treinen. Dus rekenden de managers zeer ruime reistijden voor de treinen, soms wel een uur meer dan er voor een bepaald traject nodig is. Daardoor staat tot op de dag van vandaag een Russische trein vaak enige tijd stil voor het station, om vervolgens precies op tijd binnen te rijden.

Hoe dan ook, met mijn fiets aan de hand liep ik verder en mijn blik viel op een billboard met de titel ‘Kanker is Topsport.’ Thuis zocht ik op internet de organisatie achter de slogan, en het bleek een goeiige club te zijn van mensen die zich inzetten voor de sportbegeleiding van kankerpatiënten.

Niets mis mee natuurlijk, maar het gaat mij om de slogan, en de algemene trend om kanker met sport te vergelijken. Dit is sinds Lance Armstrong een trend die er niet uit te rammen is, en die als een kanker door de samenleving groeit. Mijn bezwaar is dat de mensen die dood zijn door kanker natuurlijk ook hebben gevochten, niemand wil dood. En als ik dan ‘Kanker is topsport’ zie staan, denk ik onwillekeurig aan de doden, die kennelijk niet hard genoeg hebben gesport.

Ik zou willen dat het anders was, maar kanker bestrijd je met mazzel en medicijnen, dat is alles. Lance Armstrong heeft het overleefd, niet omdat hij een topsporter is, maar omdat hij geluk heeft gehad (misschien hielp de doping wel). De vergelijking van een oorlog is wel goed gevonden, maar je lichaam is slechts het slagveld waar de oorlog op gevoerd wordt. Het is een smerige oorlog, zoals ik mij de slag om Verdun voorstel, met een landschap bepokt door mortierinslagen in de mist van mosterdgas.

Dus, lieve campagnemakers, denk de volgende keer niet alleen aan degenen die tegen kanker ‘vechten’, maar ook aan hen die de strijd hebben ‘verloren’, en hun nabestaanden. Kanker is geen topsport. Kanker is klote. Meer kan ik er niet van maken.

In: Parool 28 mei 2011. Eerdere columns verschenen in de bundel Van Moskou tot Medan

11 reacties op Jelle – ziet een billboard

  1. Reactie van R.Heuvingh

    Ben het helemaal eens met je columm

  2. Reactie van Elisabeth

    Inderdaad, afschuwelijke campagne!
    Kanker is k* zoals een vrouw zei die ik verpleegde.

  3. Reactie van Babbën

    Mijn moeder is 9 jaar na de diagnose borstkanker alive and kickin’. Gelukkig. Met haar heb ik altijd een waanzinnige hekel gehad aan de termen winnen en vechten in relatie tot kanker. Woorden die ook samen gaan met topsport. Alsof je, als je maar hard genoeg je best doet, en álles geeft, wint. Wat impliceert dat je als looser dood gaat. De suggestie van invloed die je als kankerpatiënt hebt op het verloop (en de afloop!) van je ziekte vind ik stuitend. Het is een kwestie van op tijd ontdekken, mate van agressie, behandeling die wel of niet aanslaat en nog meer factoren waar niemand iets over te zeggen heeft. Mijn moeder heeft niet gewonnen, ze heeft het overleefd.

  4. Reactie van karel van koppen

    Olympisch Goud Zwemmer Maarten van der Weijden overleefde leukemie. “Ik heb het geluk gehad dat er voor mijn kanker kennelijk een goede behandeling mogelijk was.” zegt hij keer op keer. “Niks positief denken, niks de strijd aangaan, gewoon een kwestie van geluk.
    Laten we wel voor nog meer mensen de kans op dat geluk vergroten.” En daarom zet hij zich in voor KWF Kankerbestrijding. Kanjer, die kerel.

  5. Reactie van Harry Bijl

    het gaat bij deze campagne niet om overwinnen, overleven of verliezen, maar om aandacht voor kwaliteit van leven van kankerpatienten. Daar past de vergelijking met topsport: dagelijkse dingen vragen het uiterste en sport kan zowel conditie verbeteren als afleiding bieden. Heb zelf kanker dus overtuig me niet van de wreedheid van deze ziekte maar gun me mijn afleiding en ook die van anderen

  6. Reactie van Elly

    Ik ben zelf kankerpatiënt en lees de slogan toch anders, want kanker ís topsport, het vergt zo ontzettend veel van je, zoveel kracht en doorzettingsvermogen, inspanning en energie, iedere keer weer, om je weer over te moeten geven aan de zware chemo’s, de doodvermoeiende bestraling, het snijwerk in je lijf en daarna nog alle complicaties aan hart en longen met alle schade die aan deze behandelingen vastzit. En dan is er nog de medicatie die dagelijks naar binnen moet worden gewerkt.

    Kanker ís topsport, het is maar hoe je het leest

  7. Reactie van WARFAIR

    Burzynski: Cancer Is Serious Business

    http://vimeo.com/24821365

  8. Reactie van lieke

    helemaal mee eens dat het nergens op slaat. Zelf heb ik longkanker op mijn 20e, en ik heb een stukje van je geciteerd uit een interview dat je met de LINDA. van augustus had. Hele ware woorden!

  9. Reactie van Karin

    Hear, hear,

    Wat als je nooit een kans hebt gehad om tegen de ziekte te ‘vechten’ ?

    Tis hele vette ongelukkige pech

  10. Reactie van Dirk

    Kanker is topsport slaat op de impact die het heeft op je lichaam.

  11. Pingback van Johan Cruyff is geen loser: Over ziekte als strijd | DE ONDERKAST

    […] is vaker verweer geweest tegen de militante terminologie rondom ernstige ziektes. Maar om de een of andere reden blijft er […]

Reageren