Jelle – weet de weg

Ik fietste met mijn vader langs de Amstel richting Ouderkerk. Mijn vader fietst dit stukje elke dag, weer of geen weer. Niemand weet precies wanneer hij hiermee begon, maar het is zeker meer dan tien jaar geleden. Hij fietst niet voor de schilderachtige vergezichten, die al door Rembrandt zijn opgemerkt. Wat dat betreft kan hij ook gewoon de Beneluxbaan af fietsen. Het is meer een vorm van meditatie. Denk ik. Het is dan ook niet gebruikelijk dat ik meefiets, en hij fietst niet langzamer voor mij. Mijn vader is 76, maar ik kan hem niet bijhouden.

De terugweg uit Ouderkerk voert langs de rustiger oever, aan de kant van de Amsterdam Arena. Je fietst dan langs het voetbalveld van de politie, een cadeau van Freddy Heineken na zijn ontvoering, zo gaat het gerucht. En langs het rare weiland met straatlantaarns; een ijsbaan op de koudste winterdagen. Langs een klein aantal moestuintjes, waar ooit een tuinhuisje stond. In mijn eindexamenjaar ging ik hier elke week heen met mijn vader en lazen van samen Vergilius. Dankzij dat huisje ben ik niet gezakt.

Maar wij waren pas onderweg naar Ouderkerk, aan de kant van het Amstelpark. Na een bocht doemde ineens een dame op, op het midden van de rijweg. Ik zag onmiddellijk dat zij Russisch was. Niet alleen omdat zij midden op de rijbaan stond en ons tot stoppen maande, ook omdat zij er Russisch uitzag. Misschien was het haar kapsel waar minstens twee bussen haarlak in verwerkt zaten. Misschien was het de enorme uilenbril. Wij hadden geen keus dan te stoppen, het was duidelijk dat deze dame geen stap opzij zou gaan doen.

Zonder enige introductie of verontschuldiging vroeg zij: ‘Waar is het standbeeld van Rembrandt?’ Ze stelde de vraag in het Russisch. Net als Amerikanen zijn Russen imperialisten die ervan uit gaan dat de rest van de wereld Russisch spreekt. Toen ik nog maar net in Moskou woonde en de taal nog niet sprak gingen Russen heel langzaam tegen mij praten. Ik zou het toch wel verstaan? Ik antwoordde de vrouw dat zij nog wat verder moest lopen tot zij bij een molen kwam, omringd met bussen en Japanse toeristen. Achter de molen zit Rembrandt verstopt, waar hij knielend een schets maakt van het landschap. Wat ik altijd zeer onwaarschijnlijk vind. Want hoe lang houd je die houding vol? Zonder mij te bedanken draaide de vrouw zich resoluut om en liep in de richting van Ouderkerk. Haar kapsel gaf geen kik in de harde wind.

Eerdere columns verschenen in de bundel Van Moskou tot Medan

7 reacties op Jelle – weet de weg

  1. Reactie van AnneJessicaLise

    Haha, die Russen toch. Tegen mij besloten ze na verloop van tijd maar harder te graan praten, in de hoop dat ik de taal wel sprak maar gewoon een gehoorprobleem had. Het hielp overigens niet, net als mijn Russisch-Nederlands woordenboek.

  2. Reactie van Katja

    Hé Jelle, volgens jouw eigen blog ben je nog steeds gestationeerd in Moskou. Je bent toch allang weer terug?

    Leuke blog trouwens.

  3. Reactie van Norah

    Ik ga in november Russisch leren, denk dat ik eerst een jaar de taal moet leren voor ik überhaupt naar Rusland terug durf. Mijn leerling die een Russische achtergrond heeft begroet mij al in het Russisch als hij mijn klas binnenkomt.
    Ik ben docent Engels en dat is zo’n beetje de enige taal die ik goed kan, hopelijk gaat het Russisch mij beter af dan het Frans…zou wel moeten, ik heb Slavische grootouders.
    Lees altijd met veel plezier je stukjes in de Ps trouwens! En ben nu in Rusland voor gevorderden bezig.

  4. Reactie van Marthe van der Noordaa

    Bij mijn fietstochten staat er ook wel es wat op de weg, maar nooit een Russin! Het is toch fascinerend dat je dat aantrekt?
    Achterhoekse groet,
    Marthe van der Noordaa

  5. Reactie van Dieuwke

    Altijd even je blog lezen als ik in de trein zit. Fijn!

  6. Reactie van Ruud

    En jullie stapten weer op en fietsten verder…

  7. Reactie van Auth

    Met deze texten in jouw baagge is hier blijven niet mogelijk.Soera 3 vers 118. O gij die gelooft, neemt buiten uw volk geen ander tot intieme vrienden; zij zullen niet in gebreke blijven u te benadelen. Zij houden van leedvermaak. Nijd laten zij blijken en wat hun innerlijk verbergt is nog erger. Wij hebben u onze geboden duidelijk gemaakt, indien gij ze wilt begrijpen. Of deze hierSoera 5 vers 51. O, gij die gelooft, neemt de Joden en de Christenen niet tot vrienden. Zij zijn elkanders vrienden. En wie uwer hen tot vrienden neemt, is inderdaad e9e9n hunner. Voorwaar, Allah leidt het overtredende volk niet. Soera 9 vers 23. O gij, die gelooft, neemt uw vaders en uw broeders niet tot vrienden als zij ongeloof boven geloof verkiezen. En wie onder u met hen bevriend is behoort tot de overtreders. Er zijn genoeg andere texten die nu nog steeds gelden.Wat doet je met ze ????Soera 2 vers 191. En doodt hen, waar gij hen ook ontmoet en drijft hen uit, vanwaar zij u hebben uitgedreven; want vervolging is erger dan doden. En bevecht hen niet nabij de heilige Moskee, voordat zij u daarin bevechten. Maar indien zij u bevechten, bevecht hen dan zo is de vergelding voor de ongelovigen. Dit zijn allemaal Medina predikkingen dus na de Hijra gepredikt.Ze gelden nu nog steeds dus.En iedere vers staan alleen op zichzelf, hebben geen verbinding met andere versen.

Reageren