Jelle – praat met een vrek

Op de vlucht van Ahmedabad naar Goa zat ik naast een buitenlands meisje. Ze was goed gekleed, ik gokte dat ze een Française was. Ze bladerde zenuwachtig door het vliegtuigtijdschrift. Ze was duidelijk een knap meisje, maar om de een of andere reden vond ik haar niet aantrekkelijk. Ik vroeg haar iets onbenulligs over Goa, en we raakten in gesprek. Ze heette Céline en kwam inderdaad uit Frankrijk, al had ze gek genoeg geen Frans accent, eerder een Amerikaans accent. Ze ging naar een bruiloft in Goa, en kwam zojuist uit Rajahstan waar zij had rondgereisd. Kerstavond had ze doorgebracht in een waardeloos hotel met kakkerlakken en een gat in het plafond waardoor haar bovenbuurman naar beneden kon koekeloeren.

Door alle reisperikelen had Céline al een dag niks gegeten, maar het eten in ons vliegtuig vond ze te duur. De trolley kwam langs en ik bestelde wat eten voor mijzelf en een doosje pringles. Ik bood haar wat chips aan, en ze pakte de hele bus en at alles binnen de minuut schoon op. Ze vertelde verder over haar reis, voornamelijk over hoe veel alles had gekost en hoe ‘duur’ alles wel niet was in India. Dit werd een beetje saai. Om maar van onderwerp te veranderen vroeg ik haar wat voor werk ze deed.

Wat bleek: zij werkte als commodity trader bij een grote [bank] in Genève. Kinderen of een relatie had ze niet; dat zou ze nooit kunnen combineren met haar drukke baan zei ze beslist. Terwijl ze begon te zeuren over hoge huurprijzen in Genève bleef ik vriendelijk knikken op het juiste moment maar stopte met luisteren (een handige gave). Naast mij zat iemand die honderdduizenden euro’s per jaar verdiende, maar te gierig was voor een doosje Pringles. Maar misschien is dit wel precies hoe je rijk wordt. Gelukkig is een ander verhaal.

We moesten min of meer in dezelfde richting, dus deelden een taxi. In de taxi vertelde ze mij dat ze voor haar veertigste genoeg geld verdiend wilde hebben om de rest van haar leven te rentenieren. ‘Nog drie jaar te gaan,’ vertelde ze opgetogen terwijl wij stopten bij haar hotel waar de kakkerlakken op haar zaten te wachten. ‘En wat ga je daarna doen dan?,’ vroeg ik haar zogenaamd onschuldig. Eerst schrok ze van mijn vraag, toen riep ze kwaad iets in het Frans wat ik niet begreep. Ze stapte uit, smeet het portier dicht en liep het hotel in zonder om te kijken. Ik reed verder (uiteraard betaalde ik de hele rekening) en probeerde te bedenken wat haar zo razend had gemaakt. Waarschijnlijk wist zij het antwoord op mijn vraag zelf ook niet.

4 reacties op Jelle – praat met een vrek

  1. Reactie van Hellas

    Frizzee heeft de website i-START op een ueketstinde wijze geproduceerd en opgeleverd. met name de video-flimpjes van de i-START Partners en i-START kandidaten (startende ondernemers) zijn zeer knap en duidelijk gemaakt.We zijn hier nog steeds erg tevreden over.de i-START directie.

  2. Reactie van Hev er

    Er leuk artikel

  3. Reactie van Margriet

    erg leuk om te lezen jouw blogs!
    Ja je moet bij de vrouw wel een heel gevoelige snaar geraakt hebben. Al was het toch een zeer logische vraag. Maar ja daar lopen we soms wel voor weg …….. ;-)

  4. Reactie van M. Baan

    Ik hoorde vandaag op je programma van Bihar tot Bangladesh dat je wat hindhi had geleerd en wel in Mussouri. Ik heb daar zelf op een amerikaanse kostschool gezeten (Vincent Hill School) en was benieuwd waar jij hebt gezeten. mvg M. Baan

Reageren