Jelle – eet een gehaktbal

Eten is leuk, koken is nog leuker, maar het allerleukst is lezen over eten. Vanzelfsprekend verslind ik de stukjes van Johannes van Dam. Toen hij een tijdje ziek was kreeg ik ontwenningsverschijnselen. Ik ben zenuwachtig, want over een paar dagen ga ik lunchen met Mark Bittman. Bittman is de food writer van de New York Times, de Amerikaanse Johannes van Dam als het ware. Hij is in Nederland om onderzoek te doen naar Hollands eten, en Janneke Vreugdenhil nodigde mij uit om wat te gaan lunchen met Bittman. Op Twitter converseer ik af en toe met Janneke over obscure Georgische kruidenmengels, dus zij dacht dat ik dit wel leuk zou vinden. Waar Twitter niet goed voor is!

Maar goed, Bittman gaat zich dus hier verdiepen in de Hollandse keuken. Ik moest onmiddellijk denken aan het eethuisje La Falote op het Roelof Hartplein. Als mijn vader riep ‘Ik ga koken’, was het thuis altijd feest want dan gingen we eten bij La Falote. Ondanks de Franse naam kan het niet Hollandser. Op de tafels liggen rood-wit geruite kleedjes. Bij gebrek aan plaatsen schuiven mensen aan. Boven het urinoir hangt de volgende tegeltjeswijsheid: ‘Doe gerust een stapje dichterbij, ‘hij’ is kleiner dan u denkt’. En aan de muren hangen oude oorkondes en onduidelijke koperen pannen. Als kers op de taart komt de kok, als het wat rustiger is, uit de keuken en speelt een deuntje op zijn accordeon.

Ik bestelde altijd hetzelfde: een gehaktbal met gebakken aardappeltjes en andijvie. Het toetje kan ook niet veel klassieker: griesmeelpudding. In een Duralex-bakje, nota bene. Ik vroeg mij af hoe het was met La Falote. Toen ik nog klein was zat het voornamelijk vol met alleenstaande bejaarde mannen. Toen waren er nog maar een handvol restaurants, nu zijn het er ongeveer een miljoen. Zou La Falote het wel overleefd hebben in het geweld van fusion-restaurants, lounge bars en hippe Italianen? Ik besloot er een kijkje te nemen.

Met geluk kreeg ik een tafeltje, want voor de rest zat het stampvol. Ik keek om mij heen. Op een espresso-apparaat na was het interieur helemaal hetzelfde gebleven. En dat gold ook voor de gehaktbal. Alleen: waar waren de alleenstaande bejaarden? Alle tafeltjes zaten vol met groepen, van aanschuiven was geen sprake. En van alle kanten hoorde ik luid Engels gepraat (om de een of andere manier kunnen Amerikanen alleen maar schreeuwend converseren. Zouden ze allemaal een beetje doof zijn?). De serveerster vertelde dat het eetcafé vermeld staat in de reisgids Lonely Planet. En sindsdien zit het vol met toeristen. De kok liep uit de keuken met zijn accordeon en ging bij een groepje Amerikanen zitten. Misschien is er dan toch een toekomst voor de Hollandse keuken.

Eerdere columns verschenen in de bundel Van Moskou tot Medan

 

 

10 reacties op Jelle – eet een gehaktbal

  1. Reactie van Paul Rowold

    Jelle
    We hebben je stukje over de gehaktbal van La Falote dankbaar op de La Falote site gezet.
    Trouwens dinsdag a.s. staat hutspot met gehaktbal op het menu.

    Paul
    Webmaster La Falote

  2. Reactie van ink

    Wat leuk om wat te lezen over La Falote. Al jaren loop ik er langs, al jaren verbaas ik mij over het oer-hollandse uiterlijk en met name de oer-hollandse menukaart. En al evenveel jaren ben ik nooit naar binnen geweest omdat alleen in een restaurant ook maar alleen is. Binnenkort eens verandering in brengen!

  3. Reactie van Bram

    Wat zei je gister bij DWDD: Theo van Gogh heeft Nederland kapot gemaakt?

    Als straf zou ik je graag hardop de koran laten lezen, daarna een samenvatting laten maken en een proefwerk met meerkeuze vragen.

    Vast geen moeite met jodenhaat en de ongelijkheid van vrouwen?

    Schaam je loeder!

  4. Reactie van Sjaan

    Wat jammer, een leuk stuk over La Falote en de Hollandse gehaktbal.

    Hulde aan het loeder en zijn moed.

    Wellicht dat Krajicek een volgende keer gewoon wel voor zijn mening durft uit te komen.

  5. Reactie van Gert

    Eindelijk…een wakker iemand in de mainstream media! Vond je optreden in DWDD gewoonweg moedig en inspirerend, met name je laatste opmerking over Obama was treffend.

    Kan het verkeerd zien, maar had het idee dat je nog net geen tranen van boosheid liet zien.

    Hoop dat zaterdag het begin is van een keerpunt in onze manier van denken en (dat is mijn puntje dan) we is goed gaan nadenken over hoe welvaart wereldwijd voor iedereen gelijker wordt verdeeld. En niet alleen naar onszelf en ons eigen ik gaan kijken.
    We zijn niets zonder ’n ander en allemaal één!

  6. Reactie van Robbert

    ‘Eet’ een gehaktbal? ‘Is’ zou ik eerder willen zeggen na de erg tendentieuze opmerking over Theo van Gogh gisteren in DWDD. Hoe provocerend en politiek-incorrect ‘stukjes’ ook kunnen zijn (en ja, dhr. van Gogh ging ook m.i. regelmatig over de schreef daarin), een land gaat er doorgaans echt niet kapot van. Misselijk en onnodig, deze miskleun van een opmerking. Ik had U hoger ingeschat, meneer Brandt Corstius!

  7. Reactie van Gert

    @Robbert
    Of je vraagt met welke gedachte hij deze opmerking plaatste?
    Al is mijn eerste gedachte op die opmerking er ook een van onbegrip.
    Echter, een programma als DWDD blinkt helaas ook uit in het slecht doorvragen…

  8. Reactie van Robbert

    @Gert
    Je zal wel gelijk hebben, maar ik moet zeggen dat doorvragen ook niet mijn sterkste kant is als ik geconfronteerd wordt met een uitspraak die niet alleen smakeloos is maar ook ronduit onzinnig. Ik weet niet hoe het met jou zit, maar in het gedeelte van het land waar ik woon kan ik nog gewoon naar mijn werk en om mijn boodschappen. Enige uitleg van dhr. Brandt Corstius lijkt me dus inderdaad wel op zijn plaats. Misschien om te beginnen zijn definitie van ‘kapot’.

  9. Reactie van Sandder

    Wat leuk dat Mark Bitmann hier is. Hoe lang is hij hier om onderzoek te doen? Ik zou m graag eens ontmoeten….

  10. Reactie van Renzo

    Ha jelle. Bittmann moet ook Hap Hmm in de 1e Helmersstraat. daar zit nog wel van dat publiek dat jij bedoelt: de alleenstaande oude mannetjes.

Reageren