Jelle – draait door

Ik heb een onstilbare honger naar triviale feiten. Dat is een handicap. Ten eerste heb je er niets aan om die feitjes te kennen. En ten tweede kost het tijd die je ook voor nuttige dingen kan gebruiken. Zo moest ik voor Zomergasten wat opzoeken over de kunstenaar Jan Dibbets en las ik op zijn
Wikipediapagina dat hij ooit Albanië bezocht. Daar wil ik vervolgens alles over weten, ook al heb ik wel wat beters te doen op dat moment. Aan de andere kant: als ik dit niet had gedaan, had ik jullie dit ongelooflijke verhaal niet kunnen vertellen.
Jan Dibbets was op bezoek in het museum voor moderne kunst in Tirana, de hoofdstad van Albanië, en werd verdrietig van de sociaal-realistische troep waar zo’n beetje elk museum aan die kant van het IJzeren Gordijn mee vol hing. Hij ging bij vrienden en collega’s langs om moderne kunst op te halen en bracht die naar het museum van Tirana. Christo, Damien Hirst, Karel Appel: niet de minste namen.
Toen ik op reis was in Albanië stond het dus vast dat ik een bezoek aan dit museum zou brengen. Wie nog nooit in Albanië is geweest: het is zonder twijfel het meest absurde land van Europa. Toen wij de grens overstaken uit Montenegro hield het asfalt abrupt op en veranderde de weg in een hoop stenen. Over de volgende vijftig kilometer deden wij vijf uur. Even abrupt gingen de kuilen en hobbels over in een grote nieuwe snelweg. Een man die voor ons reed, had een afrit gemist, zette zijn auto in de achteruit en reed tegen het verkeer in naar zijn gemiste afrit. Eenmaal in het hotel aangekomen, lagen er twee handdoeken in de kamer: één ter grootte van een badlaken, de ander zo groot als een theedoek. Enzovoorts. Wie zijn verstand wil verliezen, maar net nog dat ene duwtje nodig heeft: ga naar Albanië.
De volgende dag ging ik naar het museum. Het was open, dat vond ik al een enorme meevaller. De eerste zaal stond vol met sociaal-realistische kunst. De titels zeggen genoeg: ‘Metaalarbeider’, ‘De bouw van elektriciteitscentrale nr. 3’, ‘Vooruitgang van de maatschappij’. Midden in de zaal stond een vreemde buste van een naakte vrouw. Een suppoost vertelde dat de buste ooit deel uitmaakte van een heel naakt. Het communistische regime vond dit echter een aanstootgevend beeld. Voor straf moest de kunstenaar zelf zijn beeld doormidden zagen. Waarom de borsten dan weer niet aanstootgevend waren, is mij een raadsel. Maar met logisch denken kom je niet ver in Albanië. Ik liep naar de verdieping erboven, waar nog een zaal was met metaalbewerkers. Tweede verdieping: idem.
Verward liep ik terug naar de kassa en vroeg of ik misschien een zaal over het hoofd had gezien. “Hirst!” gilde ik, om niet mijn verstand te verliezen. En: “Appel!” De caissière keek mij niet-begrijpend aan, maar dirigeerde mij naar het kantoortje van de directrice. Die knikte kort toen ik weer had gegild en zei: “Die liggen in het magazijn.”

6 reacties op Jelle – draait door

  1. Reactie van Willem Boeke

    Erg leuk; stimulans om daar ook maar eens heen te gaan. Beetje Boudewijn Buch-achtig, maar dan leuker, consistenter en minder pathetisch; daardoor ook geloofwaardiger; Boudewijn was echt een fantast; wellicht toen al eens in Albanie geweest?

  2. Reactie van mistige

    Gers verhaal. Maak je ook video-reportages zoals bv. in Rusland?
    Denk dat het ook zonder cameraploeg
    prima werkt voor de TV.
    Was er zelf ook paar keer in Rusland,
    mis het.

  3. Reactie van Betsy

    Hylarisch, alleen die handdoeken vind ik wel normaal.

  4. Reactie van Anina

    Fijn dat je je columns op twitter plaatst

    Herkenbaar verhaal van Albanie, maar ik mis alleen die gekke bunkers: prachtige velden, bezaaid met bunkers!; maagdelijke stranden, op die paar bunkers na…
    Raar land inderdaad (op mijn schoonzus na).

    Maar nog even over dat achteruitrijden… Te grappig!!!

  5. Reactie van Besa

    Nou Jelle, volgende keer dat jij daar gaat bel me, dan rijd ik je daar naar toe. Ik vind het een beetje raar verhaal. Ze rijden idd wat wilder dan hier maar ach ik heb nog nooit een ongeluk gehad.
    Over het museum kan ik niet mee praten. Er zijn daar veel mooie plekjes die jij niet gezien hebt waarschijnlijk. Ik ben wel beniuwd of je via Hani Hotit ben binnen gekomen? ja daar zijn ze 20 jaar mee bezig…om te asfalteren.
    Pershendetje

  6. Reactie van margreet

    Hoi Jelle,
    Zondag reizen wij naar Tirana op uitnodiging van een Albanees die al jaren op Kreta werkt.Hijwil dat wij kennis maken met zijn land en familie.Het museum gaan wij zeker bezoeken en misschien hangt Appel er nu wel.Heb jij nog een bijzondere tip ?

Reageren