Jelle Brandt Corstius – luistert naar zijn timmerman

Samen hadden wij alle boekenplanken zes trappen naar mijn nieuwe appartement omhoog gezeuld. En de zaagmachine, en de werkbank, en de industriële stofzuiger. Uitgeput stonden we bovenaan de trap. Ineens sloeg Ivan zich hard voor het hoofd en schreeuwde iets in het Bulgaars wat ik niet verstond, en dat was waarschijnlijk maar goed ook. ‘Ik ben mijn belangrijkste instrument vergeten,’ zei Ivan en liep met plezier nogmaals de zes trappen om zijn pakje sigaretten te halen.

Ivan komt uit Bulgarije en vertimmert al enige weken mijn huis. Vroeger deed ik het klussen zelf met een vriend, maar wij hebben allebei de slechte eigenschap om genoegen te nemen met een werkblad dat gammel is, of een keuken met een deurtje te weinig. Nu wilde ik voor de verandering alles goed aanpakken, en was ik getipt over een timmerman met gouden handjes. Pièce de résistance zijn veertien enorme zwevende boekenplanken, die wonderwel tussen mijn scheve Amsterdamse muren hangen. Ivan is het bewijs van een goed werkende EU.

Voor het werk moesten er een paar sigaretten worden gerookt, dus stonden we samen op mijn minuscule balkonnetje. Ik vertelde over mijn mislukte reis naar Bulgarije, die ik een paar jaar geleden met een vriend ondernam. Hoe wij op de grens met Servië en Bulgarije tussen een horde Turken terechtkwamen die uit heel Europa onderweg waren naar hun moederland. En hoe wij, na drie uur dringen tussen de andere auto’s door de Bulgaarse grenswacht werden teruggestuurd omdat wij de verkeerde papieren hadden. Omkopen ging niet, dat is dan weer slecht van de EU. Uiteindelijk hadden wij een leuke vakantie in Servië en Montenegro. Per slot van rekening maakt het niet zo veel uit waar je naartoe gaat, zolang je maar gaat.

Ivan vertelde dat hij deze zomer hoopte zijn familie in Bulgarije te bezoeken. De afgelopen vier jaar had hij zijn zomervakantie opgeofferd aan een bouwproject in de buurt van Veliko Turnovo, de oude hoofdstad van Bulgarije. Elke zomer timmerde hij verder aan een huis, een soort showmodel, dat mensen op andere plekken konden laten bouwen. Het huis werd precies opgeleverd in de week dat de Lehman Brothers failliet gingen en de crisis begon. Sindsdien staat het huis te koop. De kans is klein dat er nog meer huizen worden gebouwd. De kans is sowieso klein dat dit huis nog wordt verkocht. ‘Misschien moet ik gewoon het huis slopen en de grond verkopen,’ zei Ivan sip, terwijl hij zijn derde sigaret aanstak. Crisis of niet, ik vind het niet terecht dat een timmerman met gouden handjes zijn meesterwerk niet kan verkopen. Iemand interesse?

3 reacties op Jelle Brandt Corstius – luistert naar zijn timmerman

  1. Reactie van Cl孟軒e806oT_O806tt0

    喜歡你的部落格,留言請您繼續加油.............................................

  2. Reactie van Stef Stekelenburg

    Hallo hier met Stef uit Lelystad.

    Ik zou graag in contact willen komen met uw bulgaarse timmerman.
    Ik ben op zoek naar iemand die mijn huis in Bulgarije wat op kan knappen.
    Het huisje staat vlakbij Antonovo.
    Ik heb al diverse bedrijven gevraagd maar vragen dan meteen belachelijke bedragen en dan nog maar afwachten of ze wel doen waar je om vroeg.
    Ik ben zelf ook timmerman en draai nu alweer 10 jaar als zelfstandige.
    Contacten met makelaars heb ik voldoende en die zijn ook nog op zoek naar goede en betrouwbare mensen voor verbouwingen e.d.
    Spreekt die meneer ook Nederlands?
    Bulgaars moet ik nog leren.
    Hopend voldoende informatie te hebben verstrekt,
    Met vriendelijke groet,
    Stef

  3. Reactie van Leticia

    Nou, dat ziet er voorlopig heel goed uit met dat eten! Hoop echt dat het gaat lukekn.Had al van Bas gehoord dat hij na die operatie aan zijn gehemelte snurkte als een volwassen man! (of erger).Slaap lekker Ruby!Liefs,Thea.

Reageren