Jelle Brandt Corstius – grijpt naast het pluchen zeepaardje

Lang heb ik geklaagd tegen vrienden over Nederland. Wat mij het meest beklemt, en waarom ik om de zoveel tijd wegvlieg en nu bijvoorbeeld in Ethiopië zit, is dat Nederland af is. Elke vierkante kilometer heeft een bestemmingsplan. En als er al een bos staat, dan is het de bedoeling dat daar een bos staat. Ik mis de loze ruimte, waar zoveel van is in Rusland. Niet lang geleden las ik het berichtje van een jogger die net buiten Moskou in een bos was gaan hardlopen. Een Russisch bos, dus onmetelijk groot, en zonder bordjes. Hij raakte de weg kwijt en ging uiteindelijk dood van de honger.

Dat is wat ik mis in Nederland, wilde plekken en gebouwen zonder duidelijke bestemming. Daarom ben ik zo opgetogen dat ik de pier van Scheveningen heb ontdekt. Op Tweede Pinksterdag was ik met een vriendin op bezoek was bij een vriend in Den Haag, en we doken in de koude Noordzee en aten slibtongetjes (we hadden zoveel lol dat ik mijn Trouw-column vergat te schrijven, waarvoor nog mijn welgemeende excuses). Enfin, we besloten een stukje de pier op te wandelen. En het was alsof ik terug was in Rusland. Het schijnt dat Van der Valk twintig jaar geleden de pier voor een gulden op de kop heeft getikt. En sindsdien heeft van der Valk ongeveer een gulden, maximaal een euro gestoken in de renovatie. De pier is namelijk een majestueuze ode aan het verval.

De pier is bedekt met krakende houten latten, waar af en toe een gapend gat in zit. Halverwege heb je het – gesloten – Schateiland waar een piraat voor staat met een hoed die tot de rand is gevuld met meeuwenkak. Aan het eind van de pier kan je omhoog klimmen in een bungeejump-toren (‘vanwege technische redenen gesloten’). Bovenop de toren staan hangjongeren te tongen tussen lege blikjes Fernandes en verkeerd gespelde graffiti.

Climax van de pier is een – werkend – casino met fruitautomaten en een enkele bejaarde. In het midden van de zaal staat een glazen hok. Het is de rookruimte. Een ongelukkig ogende man stond er moederziel alleen aan een sigaret te lurken, in zijn zak voelend naar nog wat munten voor de fruitautomaat.
Teruglopend op de pier, bij een grijpautomaat – waar wij natuurlijk naast het pluchen zeepaardje grepen – hing een billboard met grootse plannen voor de pier. Er zou onder meer een 4-sterrenhotel moeten verrijzen. Bij deze doe ik een oproep aan de familie van der Valk: doe het niet! Laat de pier zoals ie is! Nederland heeft veel te weinig plekken zonder duidelijke bestemming, dat maakt de pier van Scheveningen zo uniek.

9 reacties op Jelle Brandt Corstius – grijpt naast het pluchen zeepaardje

  1. Reactie van Maaike

    Wat grappig dat je column een keer eerder verschijnt dan verwacht (in plaats van later of helemaal niet gniffel). Leuk dat het over de pier van Scheveningen gaat, de plek die ik als geimmigreerde (friese) hagenezin niet snel opzoek omdat het er zo triest bij staat, maar door jouw column ga ik er anders naar kijken denk ik. Ik zal er de humor van in zien en misschien zelfs het mooie als ik in een goeie bui ben. Veel geluk gewenst in Ethiopië. groetjes!
    (Ik blijf het fenomeen internet/blog/twitter etc. raar vinden omdat je elkaar helemaal niet kent. Hoe beleef jij dat? Misschien een keer een item voor een column? Hoe belangrijk vind jij het dat de voor jou onbekende lezers je stukjes leuk vinden?)

  2. Reactie van 0612ConsuelaC_Hovey

    Constant dripping wears away the stone. 滴水穿石!加油!.............................................

  3. Reactie van Apostolov

    Ik had exact hetzelfde gevoel toen ik Rusland reisde tussen St. Petersburg en Moskou.
    Het viel me op dat de bermen naast de wegen niet waren gemaaid. Het viel me vooral op dat het mij opviel. Eigenlijk is het doodnormaal dat men op het platteland de bermen niet maait. Terug in Nederland ging ik er extra op letten. En inderdaad, iets of iemand maait elk rotstukje berm in ons land. Waarom eigenlijk?

  4. Reactie van Марио

    We leven in Nederland te geregeld. We weten precies wat de dag ons gaat brengen. In Rusland denk je dat je weet wat de dag je gaat brengen, maar het is uiteindelijk toch iedere keer anders. Dat is één van de redenen waarom ík Rusland mis. Of Nederland eigenlijk nooit zo snel mis.

  5. Reactie van 冠中

    行萬里路勝讀萬卷書 ^^ 羨慕你哦!......................................................

  6. Reactie van j_or_n

    Een meesterlijke strofe over De Pier

  7. Reactie van 730A_ngelinaRabideau0

    喜歡看大家的文章,祝你順心~^^ ........................................

  8. Reactie van gocod

    上班很累,摸個魚輕輕鬆鬆的逛部落 ........................................

  9. Reactie van Eveline

    eigenlijk vind ik behalve de pier, de promenade zo bij het kurhaus ook een mooi stukje onverwachte vergane glorie. ik kreeg er een vakantiegevoel van. er mist nog: een paar koelkasten (ontgrendeling bij loket)met halveliter blikken bier en plastic stoelen, ofwel kroeg!

Reageren