“Als hoofdgerecht was er vlees of vis, die onveranderlijk in deeg
werden gefrituurd waardoor je nooit wist waar je nou je lepel in
stak. Vaak was het vlees zo hard dat de aluminium lepel boog bij
een poging tot ‘snijden’. Ik was toen nog in de veronderstelling dat
ik een antwoord zou krijgen als ik de vraag maar beleefd stelde.
Maar als ik vroeg wat er eigenlijk in die gefrituurde lap zat keek
de opschepdame mij onveranderlijk vernietigend aan van onder
haar papieren koksmuts en zweeg. Op een dag was zij mijn gevraag
zat en antwoordde: “Schoen!”. Ze zat er niet ver naast overigens.”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“Een priester stapte uit zijn SUV en stelde zich om de homohaters
aan te moedigen en ging staan met een icoon voor iedereen die zich
wilde laten zegenen. Een groep skinheads die zojuist wat lesbo’s
in elkaar had getimmerd boog voor de priester. Op de achtergrond
scandeerde een groep: “Rusland zonder flikkers!” Een andere groep
riep: “Leve Jezus Christus!”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“De volgende dag gingen wij langs bij de moslims van Moermansk.
Hoewel er een hoop moslims in Moermansk wonen, zijn ze
voorlopig voor hun gebed aangewezen op een driekamerflatje in
een non-descripte woonflat in een non-descripte buitenwijk.
De mannen deden hun gebed in een kamer, de vrouwen deden dat in
een soort van kantoortje tussen een computermeubel en een
boekenkast, waarvandaan een buste van Lenin alles in de gaten
houdt.”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“Toen ik naar buiten liep zag ik de maan al, hoewel het nog maar
drie uur 's middags was. Was het een teken voor mij, het maankind?
Alles werd nog mysterieuzer toen zij uit de wigwam liep met een
zware tas. Ik wilde haar helpen, maar zij sloeg mijn hulp af en zei
in vloeiend Duits: “Danke. Ich bin selbständig.”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“Buiten de supermarkt spotte ik een fabriek. Opmerkelijk genoeg
dreef de rook uit de twee pijpen in tegengestelde richting.”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“Mobiele netwerken bestaan niet op de toendra, de enige lijn met
de buitenwereld bestond uit een sovjet-radioset die nog stamde uit
de Tweede Wereldoorlog. Elke dag om twaalf uur heeft zij contact
met het rendier-hoofdkantoor in Moermansk voor het laatste
nieuws over rendieren (van de kant van Anna) en de rest van de
wereld (van de kant van het hoofdkantoor).”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“Wij reden een eind met de sneeuwscooter door de toendra en we
stopten midden op een vlakte omringd door wildernis. Zijn beste
vriend bleek een bejaard wit rendier te zijn met de naam Pionier.
Na enig zoeken vonden wij hem, dartelend in de sneeuw met een
rode halsband.”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“De volgende dag nodigde Nikolaj Jeroen en mij uit voor een ritje
met de slee, voortgetrokken door rendieren. Was het al moeilijk om
niet van een slee te vallen die wordt voortgetrokken door een
sneeuwscooter, met rendieren is het al helemaal onmogelijk om te
blijven zitten. Eigenlijk moet je je met drie handen vasthouden om
niet te vallen. En aangezien ik er maar twee had werd ik bij de
eerste beste hobbel gelanceerd.”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)

“Zoals ik al meldde zijn Sami net als de Russen niet van de korte
en bondige boodschappen. Een bijzonder ingewikkeld verhaal van
Nikolaj klokte ik op een non-stop monoloog van anderhalf uur.”
(klik op het filmpje tijdens het afspelen voor een grotere versie)